شهریور
۳۰
در کمال ناباوری در سه ماه گذشته شاهد تخریب و تحقیر بسیاری بودم. قضاوتهای عجولانه و به دور از انصاف عده ای که خود را مبارز راه آزادی می دانند مرا تنها به علت متفاوت بودن و متفاوت اندیشیدن بارها آزرده. بعضی از فعالان سیاسی صاحب نام مقیم اروپا که دائم الحضور در شبکه های دوست و برادر صدای آمریکا و بی بی سی فارسی هستند برای فردای ایران آرزوههای خوب و شیرین می بینند اما به واقع تحمل و درک مخالفتهای ساده و بی خطر دیگران را ندارند و با کوچکترین اظهار نظر مخالفی چنان برخورد می کنند که گویی کمترین باوری به آزادی ندارند. بدون شک این بی اخلاقی اجتماعی فقط در ایران و از طرف مردان حاکمیت اعمال نمی شود بلکه بیماری مشترکی است که بسیاری از ما به آن دچار شده ایم. متاسفانه.
معلمین تلویزیونی امروز ملت ایران اگر میل کردند مشاغل خود را تغییر بدهند و در فردای ایران رهبر و ریس جمهور و صاحب منصب بشوند لطفاً بیشتر مراقب خود و تحلیلهایشان باشند. در ضمن دوستانه می گویم برای کمتر شدن شایعه و تخریب هم بهتر است اول مدراک تحصیلی دکترای خودشان را بگیرند و بعد برای روشن شدن اعتبار مدارک آن را در وب سایتهای شخصی خود بگذارند تا مردم آگاه باشند که کردان تنها مفلوک بی اقبال این کلاه برداری عمومی بوده و دیگر هیچ کس به نام دکتر کلاه سر این ملت نمی گذارد و هر شب قصه های هزار و یک شب برایشان نمی خواند.
امروز که می نویسم بیش از یک سال است که در زیر فشار و تخریب عده ای از همین معلمین تلویزیونی راه گفت و گویم با مردم محدود شده است. مافیای قدرت در اپوزسیون لندن گرچه بزرگ نیست و از قدرت بسیار سود نمی برد اما کارساز و تاثیر گذار می باشد، رفقای قدیم حالا امروز حقوق بگیر تمام شبکه ها شده اند و عملاً دوست بازی و رفیق گرایی در این سایتها و شبکه های خبری و تلوزیونی بیداد می کند.
این جماعت سالها با اشتباهات سیاسی و پی در پی خود سرنوشت ملتی را به بازی گرفتند و امروز برای بودن و ماندن در ذهن مردم رحم به صغیر و کبیر نمی کنند. هر شب هم که اشتباه کنند و تحلیل بی محتوا به خورد مردم بدهند باز برای فردا قصه ای جدید دارند که بگویند و هرگز برای سئوال و انتقاد دیگران ارزشی قائل نیستند.
در شرایط فعلی سکوت و آبروداری تنها راه کمک به مبارزه است و نمی توان اهمیت چنین مبارزه ای را در پاسخ گوییهای شخصی متزلزل نمود اما این روشی نیست که تا ابد بتوان آن را ادامه داد. سکوت من به این همه تخریب ابدی نیست.
من به عنوان یک عضو مستقل از جماعت بزرگ نسل جوان و شعورمند امروز ایران بر اساس درکم از مسائل کشور و منطقه و جهان موضوعات را پی می گیرم و هیچ گاه منافع شخصی خود را به منافع کشورم ترجیح نمی دهم اما آن عده ای که برای حساب دریافتی شان از شبکه های دوست و برادر دقایق را می شمارند و چانه می زنند بهتر است با احتیاط بیشتر رفتار کنند که من فرزند عیوب نیستم و از پدرم سکوت کردن را فقط به ارث نبرده ام.
۳ Responses to “ادبیات دروغ و تهدید”
بهتر است رادیو تلویزیون های بی بی سی و امریکا بدانند که بدون تردید جمهوری اسلامی از این مخمصه بیرون نخواهد آمد ، و آنروز که زیاد هم دور نیست می توان از محبوبیت این حقوق بگیران دائم الحضور مطلع شوند .
من شخصا هشدار می دهم اگر حتی آقای ” اوباما ” حمایت و پشتیبانی خود را نثار جمهوری نیز بنماید ، مردم ایران هیچ شکلی از جمهوری اسلامی را نخواهند پذیرفت . بهتر است بیشتر فکر کنند و گول مسائل امروز و کاندیدای اصلاح طلب را نخورند ، شعار ” موسوی بهانه است کل رژیم نشانه است ” را جدی تلقی کنند.
By Ladjevardi-Hossein on شهریور ۳۰, ۱۳۸۸
دل قوی دار فربد جان. چه باک که این هجمه ها تیشه به ریشه ی تزویر این اپوزیسیون نماهای پوچ انگار میزند. سفره ای از سر آزادی خواهی مردم ایران پهن است که دوست و دشمن مردم ایران را وسوسه نموده و عده ای به دنبال مال اندوزی( که چه عرض کنم،چندصباحی پول تریاکشان را کسب کنند) و عده ای جاهل تر به دنبال کسب قدرت. اما بدان مردم، دلسوزان خود را بهتر میشناسند. استوار باش و محکم
By Sadegh on شهریور ۳۱, ۱۳۸۸
salam, khoobi? rastesh man roo in maghalat hich commenti nadaram , faghat mikhastam behet ye msg zade basham.akhe emailet o peyda nakardam ke behet mail bezanam.kheili khoshhal shodam didamet. hal o ozat chetore? hame chi roobe rahe?
By mahdis Moghaddam on مهر ۱۵, ۱۳۸۸